petak, 10. veljače 2012.

...gdje da krenem u ovo strašno doba ...nemam gdje .....


u ovom haljetku cirkuske jahačice ...pokrala sam vas malo dugmići ...ali oprostit ćete zar ne...jer baš tako se osjećam ...kao cirkuska jahačica ...u onom glupavo šarenom šljokičastom kostimu isfucanom od dugotrajne upotrebe ...sve što počne počne slatko ...s puno nekog naivnog šarma ...lepršavosti ...zanosa...bljesne...kao žaruljica na novogdišnjoj jelki ... i ugasi se ...i vrijedi li onda uopće počinjati bilo što ...počinjati neke razgovore...dogovore ...ma koja sam ja luzerica...jebena cirkuska jahačica ...samo nevješta ...ona se bar održi ...ja padam...i tonem ....svaki put sve dublje ...svaki pad još jedan poraz ...još jedna recka   ...još jedna borica više na licu ...još jedna suza dodana onima...pa jebote napravit ću ocean od suza ...i utopiti se u njemu ...najbolje ...najgore...ne znam više što je dobro..što je loše ...ne razlikujem više boje ...gdje je ona pink ..pa ona žuta...crvena ...zelena ...sve je sivo...a mrzim sivilo ...i ona malena točkica zlatne koju sam samo ja vidjela ...niti nje nema...ne jebe me više onaj što se odjebao ...boli me za njega...niti se više opterećujem time...boli me  moje JA...izgbubljeno ...ne mogu ga naći ...sve sam ladice prekopala...nema ga...tražim ga ispod trosjeda...jebi ga ..ni tu ga nema...iza svakih vrata... po uglovima ...nema ga...pa kako da onda napravim la vi en rose ...kad  sebe ne mogu pronaći ...kažu mi ...bit će bolje ...kada ...pa kada ...pa kažu ...mora proći neko vrijeme ...pa koliko ...mjesci ...godina...dvje ..pet ... i ti onda ...think  pink ...i kažu ...ne zaboravi disati...ha....dišem..još....

Nema komentara:

Objavi komentar